zorg

Loslaten

In het halfduister zit ik naast een onrustige gast in ons hospice. Hij is benauwd en daardoor ook angstig om alleen te zijn. Nadat hij medicatie heeft gekregen nestel ik mij in een gemakkelijke stoel. Hij vindt het geruststellend dat ik bij hem blijf.
tekst en foto: Claire van Spanje-Blom

Corona

Mensen vragen mij regelmatig hoe het op het hospice gaat in tijden van corona. Letterlijk vertaald: een krans van licht.
tekst en foto’s: Claire van Spanje-Blom

Zeist dupe van zorgfraude

Jarenlang konden zorgaanbieders in Zeist geld innen zonder deugdelijke financiële controle door de gemeente. De gemeente heeft een deel van het geld teruggehaald, maar een groot deel is niet meer terug te vorderen. Hoeveel inwoners gedupeerd zijn door niet geleverde zorg is niet bekend.
tekst: Ans Pereboom; foto: Pixabay

Weerzien

“Wanneer ben jij er weer? ….Dus na het weekend zien we elkaar?”. Ik reageer eerlijk op wat ze zelf al langer moet vermoeden. Zachtjes durf ik te zeggen dat ik haar misschien nooit meer zie. 
tekst en foto’s: Claire van Spanje-Blom

Midden op de weg

Wat kun je doen als je ziet dat er iemand midden op de weg zit en niet voor of achteruit wil? Kirsten Vonk zag het gebeuren in Den Dolder. Niet helpen, helpt niet. Wel helpen, wel. Maar je weet niet hoe. Je hebt er geen verstand van.
tekst: Kirsten Vonk, foto: Pixabay

Eigenzinnig

Op een avond werd de 93 jarige dame in ons hospice verwelkomd. Vergezeld door haar zoon die een tasje met persoonlijke spulletjes bij zich droeg. Mevrouw lag in een patchwork kleed gewikkeld op de brancard. 
tekst en foto’s: Claire van Spanje-Blom

Pages