Verwonderingen in Zeist

Verwonderingen in Zeist

Adieu Sweet Zeist

Column
“Maar Ruud, Zeist is toch ontzettend mooi wonen, met al die bossen?” Ik weerleg het niet. Sterker, ik dik het altijd nog eventjes aan. Tijdens onze digitale weekstart vragen collega’s of ik de microfoon wil openzetten om de vogeltjes in mijn tuin te horen fluiten. Maar cultureel is het armoede. Binnenkort ga ik Zeist verlaten...
tekst en foto: Ruud Vermaase

Niemand komt

Column
Zittend op een bankje in het bos van Austerlitz kijk ik uit over een stuk heide, met de honden liggend aan mijn voeten, en ik denk aan de situatie in de Oekraïne. “Kunnen we dan niks doen, Ruud?"
tekst en foto: Ruud Vermaase

Niet normaal

Column
Normaal ga ik rechtdoor richting ‘Het Witte Huis’ op deze kruising met de Oude Woudenbergse Zandweg, maar ik zie links op het bankje iemand met een felgekleurde trui en muts zitten. Nieuwsgierig loop ik die richting uit.
tekst: Ruud Vermaase

Harvest Moon

Column
Fietsend naar de kroeg op de Steynlaan voel ik al dat deze afspraak niet goed gaat komen. Als ik eenmaal aan de bar zit, weet ik het eigenlijk al zeker: “Hij komt niet”. Maar het is laf om te bellen, dus ik geef het een biertje lang de tijd. Wie weet.
tekst en foto: Ruud Vermaase

Pages