Hospice

Corona

Mensen vragen mij regelmatig hoe het op het hospice gaat in tijden van corona. Letterlijk vertaald: een krans van licht.
tekst en foto’s: Claire van Spanje-Blom

Weerzien

“Wanneer ben jij er weer? ….Dus na het weekend zien we elkaar?”. Ik reageer eerlijk op wat ze zelf al langer moet vermoeden. Zachtjes durf ik te zeggen dat ik haar misschien nooit meer zie. 
tekst en foto’s: Claire van Spanje-Blom

Eigenzinnig

Op een avond werd de 93 jarige dame in ons hospice verwelkomd. Vergezeld door haar zoon die een tasje met persoonlijke spulletjes bij zich droeg. Mevrouw lag in een patchwork kleed gewikkeld op de brancard. 
tekst en foto’s: Claire van Spanje-Blom

Een goed huis

Een man en een vrouw van middelbare leeftijd lopen richting de hoofdingang van Wooncentrum Heerewegen. Eerlijk gezegd een onopvallend stel. Toch blijf ik vanuit het hospice naar hen kijken, totdat ze binnen zijn. 
tekst: Claire van Spanje-Blom, foto: Esther Donker

Vrijwilliger

Wat zou Zeist zijn zonder vrijwilligers? In de moeilijke dagen waren de vrijwilligers van het hospice er voor oom Jaap, maar ook voor ons. Een gesprek, een kop koffie, een troostende arm. Onbetaalbaar. 
tekst: Ernst van Splunter; foto: Harmen van Splunter

Dichter bij de Zorg

Marcel Fluitman, wethouder voor cultuur en zorg, prees Literair Zeist voor het initiatief om met poëzie de zorg op een andere manier onder de aandacht te brengen. Hij deed deze uitspraak in het  Dorpshuis ’t Trefpunt in Austerlitz, toen hij drie gedichten op grootformaat posters had ontvangen, tijdens de slotbijeenkomst van Dichter bij de Zorg.
tekst: Gerard Beentjes, foto’s: Jantsje de Boer, Gerard Beentjes, Sanne van Leeuwen