Waterstof en windmolens

29 oktober 2020
tekst: Steven Spaargaren, foto: Pixabay

Ik zag op 19 oktober op de televisie de film De wereld van morgen. De 51 minuten durende film gaat op zoek naar de toekomst. Vanuit trends die nu aan de gang zijn. In Zeist is een actuele discussie over windmolens. Hoe gaat dat verder?

De film toont duurzame innovaties die ons leven definitief veranderen. Hoe ziet Nederland er over vijftig jaar uit? Hoe gaan we om met de dilemma’s waar de wereld nu mee kampt? De film wordt afgesloten met de uitreiking van De Nederlandse Innovatieprijs aan het bedrijf Protix.

Een film waarbij drie generaties centraal staan die zich zorgen maken voor de toekomst: Splinter Chabot (20), Nick Schilder (36) en Hans Dorrestijn (80). Diverse problemen passeren de revue: de crisis van energie, voedsel  en gezondheid. Maar de makers richten zich op de oplossingen van die problemen zoals waterstof, algen en stamcellen. Die oplossingen worden geïllustreerd door concrete bezoeken in ons land.

Laat ik één oplossing meer uitdiepen. We zijn op zoek naar duurzame energiebronnen: wind, zon en waterstof. Splinter Chabot bezoekt eerst het Teyler museum in Haarlem en toont de allereerste waterstofmachine van 1789 gemaakt door Alexandro Volta. Soms zijn ontdekkingen al ruim twee eeuwen geleden ontdekt.
In de duinen ontmoet Splinter Chabot onderzoeker René Peters op het gebied van waterstof van TNO. Hij neemt ons mee met een helikopter naar een booreiland vlak voor Scheveningen.
Hij vertelt dat daar waterstof gemaakt wordt. In de Noordzee worden windmolens gebouwd ter hoogte van de Eiffeltoren. Daar zijn ze nu mee bezig. Die stroom van die gigantische windmolens wordt naar het platform geleid. Daar wordt het omgezet in waterstof. In de testfase wordt nu al energie geleverd aan 500 huishoudens op het vaste land.
Het platform is de eerste waterstof fabriek in Nederland en in de hele wereld. Een primeur van wereldformaat voor ons land. Het eerste platform dat geëlektrificeerd is.
Daarna wordt de waterstof geleid naar bestaande gasleidingen op het land. Men maakt gebruik van het gasnet dat er al jaren ligt. Daar wordt het mengsel van olie, gas en waterstof weer ontkoppeld. Waterstof is de nieuwe energiebron van de toekomst. Dat geeft energie.

In Nieuwsuur van 26 oktober jongstleden uiten twee energie experts echter scherpe kritiek op de gang van zaken in ons land. Zij signaleren de schaarste aan groene stroom bij toekomstige waterstoffabrieken. Voor het eind van het jaar kan de eerste aanvraag voor de ontwikkeling van waterstof bij het ministerie worden ingediend.

In Zeist is er een actuele discussie over windmolens. De bedoeling was om twee 240 meter hoge windmolens en een zonneveld te plaatsen in de Groene Driehoek aan de rand van Zeist. Dat leverde veel discussie op. De bewoners zijn bang dat het plaatsen van die windmolens het karakter van het gebied zal aantasten.
Inmiddels heeft de gemeenteraad opdracht gegeven tot het opstellen van een gebiedsvisie voor de Groene Driehoek. Tegelijkertijd vindt onderzoek plaats naar andere locaties zoals Kamp Zeist, weidegebied Couwenhoven en de A28. Het heeft dus zin om je stem te laten horen.
We zullen hieruit moeten komen en het belang inzien om ons meer met de toekomst bezig houden. De wereld van morgen. Hoe die ook concreet eruit ziet…..
 

Volgende column: NIKS!

 

Comments

Ik ben tegen het plaatsen van windmolens in de groene driehoek. Laten we zuinig zijn op de schaarse groene stukjes natuur!

Laten we maar eens beginnen met minder energie te gebruiken. Kan makkelijk in het huishouden door enkele in feite overbodige apparaten eruit te gooien (wasdroger, vaatwasser, magnetron). Ook de consumptie kan best een stuk omlaag. Al die overbodige rommel uit China en andere (voorheen) lage-lonenlanden. Waarom ieder jaar een andere mode en dus weer andere kleren kopen? Ook het gebruik van smartphones en andere digitalia vreet energie. Kan ook best wat minder. Enfin, vult u het zelf maar verder aan.

Windmolens in het weidegebeid achter Couwenhoven zou een nog grotere aanslag op de omgeving zijn als het eerste plan. Waarom denkt men er niet aan een deel van de reusachtige investering voor zo'n molenplan te gebruiken om zonnepanelen op het grote reservoir aan huizen te plaatsen en een aantal andere maatregelen te treffen?

Grappige zin, nou ja, ik lees: ‘ De bewoners zijn bang dat het plaatsen van die windmolens het karakter van het gebied zal aantasten’. Stel je voor, plan is om er twee 240 meter hoge windmolens te plaatsen, wie op deze wereld kan dan nog beargumenteren dat deze bouwwerken het gebied NIET zullen aantasten?
Beste Steven, zoiets kun je toch niet met droge ogen opschrijven. Of zat je al gevangen in het ambtelijke jargon dat we zo vaak in een ‘gebiedsvisie’’ tegenkomen?

240 meter. Dat is de hoogte van de torens. De wieken komen daar nog ver bovenuit.

Misschien kunnen we starten met alle platte daken van bedrijven, overheidsgebouwen, ziekenhuis, flats etc te vullen met zonnepanelen. Het platte dak is bij uitstek hiervoor geschikt, de ruimte is er al. Zo hoef je geen weilanden te vullen met zonnepanelen en kun je de natuur de natuur laten. Als we dat door heel Nederland doen hoeven er misschien minder windmolens geplaatst te worden. Ik vind het vreemd dat er nog zoveel platte daken van gebouwen leeg staan.

De makkelijke tunnel der gewoonte: er is een probleem, dus zoeken we er een technische oplossing voor. Dat is wat de auteur doet waar hij schrijft: "de crisis van energie, voedsel en gezondheid. Maar de makers richten zich op de oplossingen van die problemen zoals waterstof, algen en stamcellen. ".
Als je even naast de tunnel kijkt, zie je dat deze crisis vooral bestaat door overconsumptie. We gebruiken te vaak beeldschermen, die steeds vervangen worden door een grotere. We rijden in steeds zwaardere, luxere auto's. We eten te veel - en dat is slecht voor de gezondheid. We stoten te veel rotzooi uit waardoor water, lucht en bodem ziekmakend zijn voor ons en de rest van de natuur. Het is heel makkelijk om een technische oplossing buiten ons te zoeken. Veel moeilijker, maar efficiënter, is het om onszelf te veranderen. Onze consumptie. Consuminderen.
Tot we daarin slagen, moeten we onze energieproductie niet uitbesteden aan misdadige regimes die hun olietankers laten breken op zee. We moeten onze consumeerverslaving, onze dealer recht in de ogen kijken. Ik hoop dat er molens komen die van overal in Zeist zichtbaar zijn.
Klinkt dat onaardig? Vast wel, het zal mijn irritatie wel zijn over nimbygedrag. Waarom staan hier opeens reacties? Omdat er iets vervelends gaat gebeuren. En dat is precies wat we nodig hebben: iets prikkelends dat ons wakker maakt voor wat we wereldwijd veroorzaken door ons koopgedrag. Uitsterven is voor altijd, en het gaat steeds harder.

Mochten de windmolens er komen in welke vorm dan ook, dan hoop ik dat er 1 of meer zwarte wieken op komen plus dat er zwarte strepen op de paar worden geverfd. Dat scheelt enorm in de vogelsterfte blijkt uit onderzoek.

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.