De vissers

Stadsdichter Jan-Paul Rosenberg brengt met zijn gedicht “De vissers” een ode aan de Zeister Hengelaars Vereniging, die leuke (vis)evenementen voor de Zeister jeugd organiseert, en de vissers die, weer of geen weer, steevast hun stek aan de rand van de Slotvijver weten te vinden.

30 augustus 2025

tekst: Jan-Paul Rosenberg

Nachtgeluiden, uitgezaaid door wind.
Niemand weet of reeds de dag begonnen is.
De hemel laat geen wonder door vandaag, geen licht 
slechts zuiverende duisternis, gedierte houdt zich stil 

in een moment dat eeuwig droom moet blijven.
De waterzijde geurt naar graslicht en naar tijd. 
We strooien adem uit op akkerland, in parken. 
We hengelen verwoed naar een herkansen

van ons aards bestaan, een toekomst
schuift over het water, dichtgevroren bron.
Een wolk valt uit de lucht, de zon komt op 
en scheurt het ijs, het hymen van de morgen.

Geïnspireerd op de vissers die, weer of geen weer, steevast hun stek aan de rand van de Slotvijver weten te vinden. Het is ook een stille ode aan de Zeister Hengelaars Vereniging, die leuke (vis)evenementen voor de Zeister jeugd organiseert. Het gedicht op 28 augustus 2025 gepubliceerd in literair tijdschrift ‘Meander’, als onderdeel van een auteursinterview ter gelegenheid van het verschijnen van de nieuwe bundel van Jan-Paul, “Onze tijd in de ruimte”.

Het interview is te lezen op: https://meandermagazine.nl/2025/08/interview-jan-paul-rosenberg/ 

foto: Roman Biernacki via Pexels