Een langgekoesterde droom

Briska kwam dit jaar in Zeist wonen. Een nieuwe woonplaats wordt niet vanzelf je thuis, daarom gaat Briska actief op zoek naar Zeister activiteiten. In deze column vertelt ze over haar inburgering bij Gospelkoor Reflection.

6 september 2026

tekst en foto: Briska Smit

Als nieuwe bewoner van Zeist zoek ik naar activiteiten waar ik me thuis voel én waar ik Zeistenaren kan leren kennen. Zo kom ik terecht bij Gospelkoor Reflection. Als levensspiegelaar vind ik dit natuurlijk een mooie naam. 

Bij mijn eerste repetitie sta ik met mijn lage stem tussen de alten. Ik wil het ook even bij de tenoren proberen. En ja hoor, daar voelt mijn stem zich thuis.

Ik voel me vriendelijk ontvangen. Tegelijkertijd is ook die natuurlijke dynamiek van bestaande groepen voelbaar: even kijken wat voor vlees we in de kuip hebben met elkaar. Gelukkig ben ik tegenwoordig gewoon lekker mezelf, hou ik van mezelf en maak ik me niet meer zo druk over wat anderen van me vinden. Dat is heel anders geweest, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Ik zing zo goed en zo kwaad als het kan mee met de stukken die voor de anderen al bekend zijn. Langzaam worden de blikken om me heen opener. Al snel word ik binnen de tenoren ingedeeld bij de wat meer ervaren zangers. Enigszins verbaasd sta ik daarmee op de achterste rij. Ik ken de stukken immers nog helemaal niet zo goed.

Liever uit mijn hart
Het is de bedoeling dat je de teksten van de nummers uit je hoofd leert. Mijn hoofd kan daarvan schrikken, maar tegenwoordig weet ik hoeveel makkelijker het gaat als ik iets vanuit mijn hart leer.

Tot mijn eigen verbazing ken ik de negen nummers voor mijn eerste optreden met het koor eind juni al behoorlijk goed. De complimenten over hoe snel ik ze ken, kan ik tegenwoordig ook gewoon binnen laten komen. Ook dat is weleens anders geweest. Als kind voelde ik me namelijk dom en niet zo veel waard. Maar goed, dat terzijde. Want er speelt nog iets. Ik heb al heel lang de droom om ooit een heerlijke, vrije solo te zingen bij een gospelkoor. Zo eentje waarbij je niet meer nadenkt over hoe je klinkt, maar je stem gewoon laat gaan. Zover is het nog niet. Maar hé: ik zíng inmiddels wel in een gospelkoor. En afgelopen week heb ik me een nummer laten toebedelen waarin ik een solo heb. Nu het nummer eerst nog even met m'n hart leren kennen.

Ik krijg er energie van. Na een repetitie kom ik altijd blij thuis. De humor van dirigent Remco Hakkert, te zien op de foto naast me op het krukje voor de piano en het koor, zorgt voor een ontspannen sfeer tijdens de repetitieavonden. Zijn passie voor muziek en zijn professionaliteit maken het compleet. Tot mijn plezier blijken we ook nog een gezamenlijke liefde voor jazz te hebben.

Voorlopig vind ik het al heel wat als ik de ongeveer twintig nummers van het repertoire goed ken. Ik blijf er lekker mee klooien, want ik heb ondertussen wel geleerd dat fouten niet bestaan. Er bestaat alleen maar leren. Ik heb geen haast. Ik vertrouw op het ontvouwingsproces en op mezelf.

Steeds een beetje meer Zeistenaar
Wat ik misschien nog wel het leukste vind, is dat het zingen onderdeel wordt van mijn ontdekkingstocht in Zeist. Een nieuwe woonplaats wordt tenslotte niet vanzelf je thuis. Je moet eropuit, mensen ontmoeten, ergens binnenstappen waar je nog niemand kent en af en toe gewoon maar kijken wat er gebeurt. Dat bevalt me uitstekend. Inmiddels heb ik met twee koorleden al een gezellig bakkie gedaan en veel mensen in onze straat leren kennen. En ook veel nog niet. Ik kijk uit naar ons straatfeest eind september. Ook op andere plekken ontstaan nieuwe contacten. Ik ben benieuwd welke Zeistenaren ik de komende tijd nog allemaal mag ontmoeten. Heb je een plek, activiteit of initiatief waarvan je denkt: Briska, daar moet je echt eens gaan kijken, laat het me gerust weten. En wie weet schrijf ik de volgende keer over de Zeister ondernemersclubs waarbij ik me inmiddels heb aangesloten.

Wordt vervolgd. Voor nu kan ik in ieder geval zeggen: ik voel me thuis in Zeist. En bij de tenoren. Wie weet maak jij mijn eerste echte solomoment wel mee! Want...

Zelf een keer meezingen?
Op woensdag 16 september houdt Gospelkoor Reflection van 20:00 tot 22:00 uur een open repetitie. Een mooie kans om gewoon eens te ervaren hoe het is om samen gospel te zingen.

We repeteren in de NoorderLichtkerk aan de Bergweg 92b in Zeist. Je bent welkom om binnen te wandelen en vanaf 20:00 uur mee te doen.

Voor meer informatie over het Gospelkoor Reflection: https://www.gospelkoorreflectionzeist.nl/  

Of kijk mijn eerste optreden met Reflection terug: