Zeister wegen onder de loep

Zeister wegen onder de loep

Laan van Beek en Rooyen

De donkere dagen voor kerst waarin ik deze column schrijf, zijn voor mij persoonlijk de favoriete dagen van het jaar maar dat geldt helaas lang niet voor iedereen. Een deel van de Nederlandse en wereldbevolking stort zich in deze periode als een kudde lemmingen massaal in een depressie. Dat heeft onder meer te maken met een tekort aan licht en een enigszins verstoord bioritme. Maar het komt ook allemaal weer goed, want met een glas rode wijn naar de sfeervolle kerstverlichting en de vallende sneeuw turen kan al voldoende zijn om het ergste leed aanzienlijk te verzachten.
tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank

Sophialaan

Mijn leven speelt zich af, behalve binnen een ruimte met vier muren in een groot flatgebouw, in een biotoop van hooguit één vierkante kilometer. Het gebied strekt zich uit van de randen van de beroemde Zeister bossen aan de Prinses Margrietlaan tot aan de Arnhemsebovenweg met hoofdkantoren van multinationals en hospices die intensieve palliatieve zorg bieden. Aan de andere kant van het gebied is het winkelcentrum Hoog Kanje voor de dagelijkse boodschappen.
tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank

Tiendweg

Het is een weg voor bestemmingsverkeer maar tevens een sluiproute voor autorijders die van Bunnik naar Zeist-Kerckebosch en Driebergen moeten. Ik zou het als autorijder ook doen maar wanneer ik op de fiets ben, ben ik een ander mens en leef dan in een andere wereld. Ik geniet van alles wat zich binnen mijn gezichtsveld afspeelt en bevindt: het water dat tussen de weilanden glinstert, huizen die verspreid liggen en de Intercity die haast geluidloos door de verte glijdt.
Tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank

Socrateslaan

Het voorjaar lijkt hier meer aanwezig dan in de rest van Zeist als wij op Koningsdag vanuit Huis ter Heide door het Lyceumkwartier naar huis fietsen. Een onwerkelijke stilte, een tastbare vrede en vogels die helder achter heggen en langs oprijlanen van verscholen huizen hoorbaar zijn – dit is waar je het uiteindelijk allemaal voor doet.
Tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank

Weeshuislaan

De Weeshuislaan heeft zich in de verdrukking en de stedelijke schaduw van Belcour ontwikkeld tot een straat waar de waan van de dag geen grip op gekregen heeft. Vanaf de Slotlaan tot aan de Markt  is het een aaneenschakeling van bomen, bedrijvigheid, zijstraten en één groot gat: het Stinkens-terrein. Helaas komt er op het Stinkens-terrein geen imposante woontoren maar een miezerig dertien-in-een dozijn appartementenblok. Zo gaat Zeist de strijd tot behoud van het centrum bij voorbaat al verliezen.
tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank

Pages