Gedicht van de maand: Zeist

tekst: Marcel Koopman, foto: Henjo Hekman

 

Zeist
 

Ik heb de aarde heftig lief

maar Zeist niet zo.

De oirbare nuchtere lucht brengt er

te dunne zielen voort

en te groen groen.

Er is geen dorpsgek, Figi is vijgeloos,

de Hermitage is geen kluis.

 

Alleen soms, als ik alleen

met nachtvoeten de leegte raakte,

leken de luiken van het raadhuis

plotseling genaakbaar.

 

De oude Dorpsstraat is de nieuwe achterbuurt,

het Rond is dood, vergeten is de Rijnkade.

Stad zonder hart, waar ik vier jaren doolde,

wel groet ik u, maar zoals het tussen uw muren hoort:

met mate.

 

                                                           Marcel Koopman

 

Uit: Zeist, poëtische gemeente, Stichting Achterland, 1993

 

Schrijvershoek: 

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.