Verwonderingen in Zeist

Verwonderingen in Zeist

Lennon in Zeist

Waarschijnlijk blader ik De Nieuwsbode wat geïnteresseerder door dan de meeste niet-pensionado’s van Zeist. Ik ontdek een artikeltje over een nieuwe Galerie in Zeist in het nummer van begin september. Je moet toch wat met de leegstand in het dorp. Titel van de expositie is Imagine. Dat ene woord trekt een Beatles-adept natuurlijk meteen aan. Tussen de regels door lees ik dat John Lennon exposeert. Ik lees het stukje daarna nog honderd keer. Het staat er echt. John Lennon exposeert en naast hem ook enkele andere (plaatselijke) beeldend kunstenaars.
tekst: Ruud Vermaase

Maar juf

Hij is overmoedig, zo ken ik hem niet. Met een groots gebaar showt hij een kantoortuintje in een foeilelijk gebouw op een nog foeilelijk bedrijventerreintje hier in Zeist. Twee armoedig ogende vrouwen zijn bezig met post sorteren. Achter een bureau bij het raam ontdek ik zijn dochter die ik ken van het hockey. Ik groet haar en ze zwaait met een ontwapende lach terug.
Tekst: Ruud Vermaase

Vintage verdriet

Mijn zoon zoekt muziekposters voor op zijn kamer maar op internet slaagt hij niet. Ook in de prachtige platenzaak Concerto in Amsterdam beweert hij niets te kunnen vinden. Stiekem heb ik al een paar keer gesurft op internet om hem te verrassen maar ook ik kan geen fraaie poster vinden van een festival of een bandje waar hij van houdt.
Tekst: Ruud Vermaase

1 meter boek

Het zijn van die heerlijke dilemma’s tijdens een diner of borrel. Naast welke bekende Nederlander wil je in een vliegtuig zitten? Als je maar 1 ding mag meenemen naar een onbewoond eiland. Of lijstjes maken natuurlijk. De tien mooiste albums, de tien indrukwekkendste concerten ooit gezien, de tien beste voetballers. Probleem is dat dergelijke keuzes bij mij altijd van mijn bui afhangen. En je leeftijd, er komen tenslotte altijd nog goede voetballers bij, nieuwe albums en mooie concerten. Geen probleem is dat je in je leven nooit voor dergelijke gruwelijke dilemma’s komt te staan. Althans dat dacht ik, want binnenkort zal ik toch met een lijstje aan de slag moeten.
tekst: Ruud Vermaase

I Should Have Known Better

Diepongelukkig voel ik mij op dergelijke feesten. Niet dat ik nou zo ingekakt ben, maar dansen en disco is niet zo mijn ding. Zo ook op dit themafeest waar ruim honderd ouderen eens even zonder kinderen helemaal los mogen op de hits van hun jeugd. Daarbovenop doe ik de ontdekking dat ik pakweg 10 jaar ouder ben dan centrale doelgroep van dit feest.
tekst: Ruud Vermaase

Terug naar veraf

Verbaasd staar ik de man over de toonbank aan. “Wat een prachtige zin”, verzucht ik na enige seconden. De winkelier schudt onbegrijpend zijn hoofd en gaat verder met het afhandelen van mijn klacht. Ik sta bij een opticien in de Slotlaan. Na exact drie maanden uitproberen, heb ik het opgegeven. Die peperdure multifocale glazen blijken niets voor mij.
tekst: Ruud Vermaase  

Bakkersfiets

Een buitenkansje. De goedkoopste in de ruime keus tweedehandsfietsen: een klassieke zwarte bakkersfiets met dubbele stang, terugtraprem en zo’n trendy rekje op je voorwiel. Mijn keuze was snel gemaakt en trots pedaleer ik ermee naar huis. Maar thuis krijg ik bij mijn vrouw niet de handen op elkaar. Een fiets zonder versnellingen, zonder handremmen. Zij vindt het maar zozo.
tekst: Ruud Vermaase, foto: Kees Linnenbank 

Bandje

“Lijkt het je niet leuk om in een bandje te spelen?” Hoe vaak is mij dit niet gevraagd, als ik weer eens vooraan sta bij een bandje dat optreedt. En gelijk hebben ze. Maar waar vind ik een stel mannen, met dezelfde muzieksmaak, dezelfde leeftijd, dezelfde humor. Die niet veel slechter spelen dan ik, of wat eigenlijk het probleem is: die niet veel beter zijn dan ik. Lekker één keer in de week ergens in een schuur herrie maken. Want herrie moet het zijn. Hoe ouder, hoe harder. De periode van unplugged is voorbij. De stekkers erin!
tekst: Ruud Vermaase

Pages