Verwonderingen in Zeist

Verwonderingen in Zeist

Terug naar veraf

Verbaasd staar ik de man over de toonbank aan. “Wat een prachtige zin”, verzucht ik na enige seconden. De winkelier schudt onbegrijpend zijn hoofd en gaat verder met het afhandelen van mijn klacht. Ik sta bij een opticien in de Slotlaan. Na exact drie maanden uitproberen, heb ik het opgegeven. Die peperdure multifocale glazen blijken niets voor mij.
tekst: Ruud Vermaase  

Bakkersfiets

Een buitenkansje. De goedkoopste in de ruime keus tweedehandsfietsen: een klassieke zwarte bakkersfiets met dubbele stang, terugtraprem en zo’n trendy rekje op je voorwiel. Mijn keuze was snel gemaakt en trots pedaleer ik ermee naar huis. Maar thuis krijg ik bij mijn vrouw niet de handen op elkaar. Een fiets zonder versnellingen, zonder handremmen. Zij vindt het maar zozo.
tekst: Ruud Vermaase, foto: Kees Linnenbank 

Bandje

“Lijkt het je niet leuk om in een bandje te spelen?” Hoe vaak is mij dit niet gevraagd, als ik weer eens vooraan sta bij een bandje dat optreedt. En gelijk hebben ze. Maar waar vind ik een stel mannen, met dezelfde muzieksmaak, dezelfde leeftijd, dezelfde humor. Die niet veel slechter spelen dan ik, of wat eigenlijk het probleem is: die niet veel beter zijn dan ik. Lekker één keer in de week ergens in een schuur herrie maken. Want herrie moet het zijn. Hoe ouder, hoe harder. De periode van unplugged is voorbij. De stekkers erin!
tekst: Ruud Vermaase

Pages