Slotlaan

Spijkerstress

Ik kijk in mijn klerenkast en zie ze alle vier op een plankje liggen. Vier jeans. Ik kan mij niet herinneren dat ik dat ooit heb gehad. En allemaal draagbaar! Niet één kapotte erbij om in te klussen of een afgeknipte om naar het strand te lopen. Alle vier zijn nog in perfecte staat. Hoe is dat zover gekomen?
tekst en foto: Ruud Vermaase 

Slotlaan

Het komt door de geschiedenis en de organische ontwikkeling en structuur van Zeist dat er een plek ontbreekt waar de werelden van Zeist met hun verschillende bewoners bij elkaar komen. Oftewel: er is geen plek die iedereen met iedereen verbindt. 
tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank
 

Weeshuislaan

De Weeshuislaan heeft zich in de verdrukking en de stedelijke schaduw van Belcour ontwikkeld tot een straat waar de waan van de dag geen grip op gekregen heeft. Vanaf de Slotlaan tot aan de Markt  is het een aaneenschakeling van bomen, bedrijvigheid, zijstraten en één groot gat: het Stinkens-terrein. Helaas komt er op het Stinkens-terrein geen imposante woontoren maar een miezerig dertien-in-een dozijn appartementenblok. Zo gaat Zeist de strijd tot behoud van het centrum bij voorbaat al verliezen.
tekst: Arend Postma, foto: Kees Linnenbank

Terug naar veraf

Verbaasd staar ik de man over de toonbank aan. “Wat een prachtige zin”, verzucht ik na enige seconden. De winkelier schudt onbegrijpend zijn hoofd en gaat verder met het afhandelen van mijn klacht. Ik sta bij een opticien in de Slotlaan. Na exact drie maanden uitproberen, heb ik het opgegeven. Die peperdure multifocale glazen blijken niets voor mij.
tekst: Ruud Vermaase